تبليغاتX
خسروشیر
                    

                                                میکده

 

 

                      در میکده دوش زاهدی دیدم مست   

    

                      تسبیح به گردن و صلابی در دست    

 

                        گفتم ز چه در میکده جا کردی تو   

  

                                        گفت   

               از میکده هم راهی به سوی حق هست     

+ نوشته شده توسط پرتو در دوشنبه چهارم تیر 1386 و ساعت 11 AM |
    

 

                                             آنچه هستی هدیه خدا به توست

                                                و انچه می شوی

                                              هدیه تو به خداست

                                                         پس

 

                                                 بی نظیر باش

 

 

+ نوشته شده توسط پرتو در یکشنبه بیستم خرداد 1386 و ساعت 6 PM |
 

          یه ترکه رو می گیرن میگن پدرسوخته چرا پشت ماشینت نوشتی (امام با سالاد )

می گه از شما بهتره که نو شتید ((خدا با ماست ))

نمکی به دختره شماره می ده

دختره می گه از کی تا حالا

نمکی می گه :از وقتی ایرانسل اومده !!!!!!!!

 

ترکه با تعجب پولکی می خورد

ازش می پرسن چته

می گه والا من هر چی بگم شما می گید ترکا خرن

والا به خدا این چیپس ها شیرینند

 

 

+ نوشته شده توسط پرتو در شنبه دوازدهم خرداد 1386 و ساعت 2 PM |

                                     

 

                               مبادله 

 

      روزی روزگاری شاعر فقیری بر سر چهار راهی به احمق

 ثروتمندی برخوردند و    سر صحبت شان باز شد .و در صحبت

شان فقط از نارضایتی ها شان می گفتند .

 

     سپس فرشته ی جاده که از آنجا می گذشت دست هایش

 را بر شانه های آن دو مرد گذاشت .

 

   ناگهان معجزه ای رخ داد مایملک آن دو نفر با هم عوض شد.

 

   از هم جدا شدند  اما عجیب بود................

 

    شاعر به دست هایش نگاه کرد و در آن چیزی جز سنگ

خشک ندید  و احمق چشم هایش را بست و در قلبش چیزی جز

 ابر های متحرک احساس نکرد.

 

                       سرگردان                                                                

               خلیل جبران خلیل

 

 

+ نوشته شده توسط پرتو در شنبه پنجم خرداد 1386 و ساعت 2 PM |
                                         

                                       

                              جامه ها

 

 

    روزی زیبایی و زشتی در ساحل دریایی به هم رسیدند

و به  هم گفتند (بیا در دریا   شنا کنیم)

 

   برهنه شدند و در آب شنا کردند و زمانی گذشت و زشتی به

 ساحل بازگشت و   جامه های زیبایی را پوشید و رفت.

 

   زیبا نیز از دریا بیرون آمد و تن پوشش را نیافت از برهنگی خود

 شرم کرد و به ناچار لباس زشتی را پوشید و به راه خود رفت.

 

    تا این زمان نیز مردان و زنان این دو را با هم اشتباه می گیرند

 اما اندک افرادر هم  هستند که چهره ی زیبایی را می بینند

  و فارغ از جامه هایی که بر تن دارند او را می شناسند و

برخی نیز چهره زشتی را می شناسند و لباس هایش او را

 از چشم های اینان پنهان نمی دارند.

 

 

                                            جبران خلیل جبران

 

 

+ نوشته شده توسط پرتو در شنبه پنجم خرداد 1386 و ساعت 10 AM |
زندگی یعنی اسب همت تاختن                   در کنار روح به تن پرداختن

بر توکل تکیه کردن با کمال سعی خویش        بر خدا پیوستن و غیر از خدا نشناختن

شمع وحدت در شبستان وجود افروختن          پر چم توحید را بر قله ها افروختن

سوختن در آفتاب شعله ها با رنجها               در میان کوره های امتحان بگداختن

رفتن ز مرز نقص تا اوج کمال                         از نهالی بوستان و ز قطره دریا ساختن

+ نوشته شده توسط پرتو در دوشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1386 و ساعت 9 AM |


Powered By
BLOGFA.COM